قبلا گفته بودم اگه قرار بر این باشه که زندگی من موسیقی متن داشته باشه آهنگ فیلم درباره الی از Andrea Bauer بهترین انتخابه. چهارده سالم بود که برای اولین بار شنیدمش. فیلم تموم شده بود و تیتراژ پایانی داشت پخش میشد. بیرون روشن بود و خونه تاریک. از اون روز، هر بار که به آیینه نگاه کردم، هر بار که لبخندم رو، اخمم رو ، چشمای شادم رو چشمای خسته م رو دیدم. هر بار که بزرگ شدنم رو دیدم. قد کشیدنم رو ، هر بار که تغییر کردم. هر بار غرورم شکست. هر بار حرف مفت شنیدم. هر بار که تشویق شدم. هر لحظه که خودم در ب

هنوز می‌شود در شهر چرخید و شرشر عرق نریخت. هنوز می‌شود در پیاده روها زیر سایه‌ی درخت سبزی نشست و نفس تازه کرد. هنوز می‌شود دم غروب شیشه‌ی ماشین را کشید پایین و موزیک های ماشینی را زمزمه کرد. اگر شما هم مثل من عاشق تفریحات خیابانی هستید و شهرتون تابستان گرمی داره همین الان بزنید بیرون و از خرداد لذت ببرید.

غم تماشا نداره قربونت برم. یه عکس از خودت بگیر و شکلک در بیار. بگو این آهنگ رو رادیو پخش کرد، یادت افتادم. بگو عکسهای سفرمون رو دیدم دلم برات تنگ شد. بگو آسمون رو دیدی؟ پر ابره، همینطور که دوست داری، برام شعر بفرست. یه متن از کتابی که تازگی خوندی. یه نقاشی از پینترست. بگو سر راهم یه درخت نارنج دیدم. بگو یکیو دیدم که خیلی شکل تو بود. منو دعوت کن به چایی و بذار برات حرف بزنم. وقتی غمگینم نگام نکن. نگو تنهات می ذارم. باهام حرف بزن. غم خودش میره. ناپدید می‍شه. من آدم بد قلقی نیستم.